178a.

Autumn Rose Pullover
Moje kalkulacje, rady i pomysły. Uwaga ! Bardzo długi post.


Sweterek tworzy motyw główny składający się z dużych okręgów wypełnionych kolorową szachownicą oraz wąskiego, trójkolorowego szlaczka .
Oryginalnie dzierga się go z 11 kolorów. Uważam jednak, że jeden z nich, ostatni kończący i rozpoczynający motyw główny, jest zbędny. Nie widać go, a zabawy z jednym rzędem jest tyle samo co z 4. Że nie wspomnę, że po zakończeniu dziergania swetra mamy prawie cały, niewykorzystany motek .

Autumn robimy na drutach z żyłką, na okrągło. Wzór wrabiamy w każdym rzędzie, dlatego ta metoda jest najwygodniejsza.

Jeśli decydujemy się na własne rozliczenie swetra, musimy koniecznie zrobić próbkę motywu głównego. Sweter w całości składa się z motywów wrabianych i każda jego część, od spodu, „ podbita „ jest nitkami wzorów . Polecam więc wełny cienkie i elastyczne – takie max. na druty 2,5 . Ja, skorzystałam z oryginalnych zestawień KP Palette. Wełna jest puszysta, elastyczna /2ply i oczywiscie cienka.




Z moich kalkulacji wyniknęło, że powinnam mieć 11 motywów głównych, po 5 i ½ motywu na przód i tył. To, jak podzielimy te motywy odezwie się do nas na poziomie dekoltu, więc decyzję trzeba przemyśleć. Jeśli zależy nam, żeby motywy rozkładały się idealnie symetrycznie i żeby później dekolt trafiał idealnie na środek jednego z okręgów, użyjmy pełnej liczby motywów. U mnie powinno być ich albo 5, albo 6, ale nie jest ;) Asymetria motywów nie sprawia mi kłopotu, ale perfekcjonistów może boleć ;) Połowa mojego przodu/tyłu to 2,75 motywu głównego, a nie 2,5 czy 3. Dekolt też tak wypada .

Najlepiej dziergać sweter na drutach o pół nr większych od tych rekomendowanych. Jeśli mamy wełnę na 2,5 dziergamy na 3. Motywy wrabiane gęsto z natury są mniej elastyczne, większe druty pomogą w uzyskaniu miękkiej i równej dzianiny.
Mimo tak wielu kolorów pracujemy zawsze tylko dwoma. Polecam metodę oburęczną, o której pisały dziewczyny na wielu blogach. Jest świetna. Nic się nie plącze, nitek nie trzeba chować do pudełka, czy woreczków. Łatwo nabrać praktyki, a jeśli wrabiamy wzory tylko od czasu do czasu to i tak nie osiągamy prędkości światła.

Pary kolorów przeplatają się regularnie wraz z wydłużaniem się robótki. Wzory są powtarzalne w poprzek i wzdłuż. Ja, po skończeniu pracy z parą kolorów odcinam ją, zostawiając około 15 cm końcówkę, inni przeplatają nitki również w pionie. Wełna po spruciu mojego swetra to luźne, kolorowe kawałki, które nadają się do kolejnego wrabiania, ale w mniejszym rozmiarze :) Wełna przeplatana również w pionie, po pruciu, wygląda jak po każdym prutym swetrze. Słabym punktem pracy z 11 motkami jest ich nieustające plątanie. To naprawdę nie jest do opanowania nawet jeśli powkłada się je do pudełka z przegródkami i dziurkami. Żebyście jednak mogły ocenić co wolicie, spróbujcie obu metod.




Cięcie nici wymaga podszycia końcówek i dobrego ich zabezpieczenia po zakończeniu „ dziergania” całości. Nie wolno ich ściągać lub pozostawiać zbyt luźno. Polecam podszywanie igłą tapicerską najpierw w poziomie, a potem w pionie. Dopuszczalne węzełki tylko płaskie, a najlepiej obywać się bez nich.

Chociaż uwielbiam metodę magic loop, do wykonania rękawów polecam druty z krótką żyłką. Ogromnie ułatwiają prace. Kręcenie wełnami, liczenie wzoru, pamiętanie o kolorach i wykręcanie żyłki na małej powierzchni to wielkie wyzwanie i nigdy więcej ;)




Rękawy łączymy ze swetrem dokładnie tak samo, jak w przypadku każdego innego swetra raglanowego, robionego od dołu. Polecam zostawianie 8-10 oczek na rękawie i bokach swetra do podszycia, bo jak przerobicie dokładnie wszystkie, następny rząd będzie prawie niewykonalny. Zresztą i tak, kolejne 3 cm, będą dość trudne. Oczka nie przesuwają się lekko. Wykorzystuję do tego druty z bardzo długą żyłką i coś co nazywam pół magic loop. W sytuacji ,w której oczka mocno trzymają się miejsc połączenia, przesuwam je na drut, a w miejscu gdzie drut łączy się z żyłką wyciągam małą pętelkę. To proste i wygodne rozwiązanie, pamiętajcie , że tu dodatkowo cały czas wrabiamy wzory i musimy pamiętać o nitkach pod spodem, a dokładnie o tym, by ich nie sciągać!

Jeśli kalkulujemy sweter same, wybierzmy metodę rozliczania raglana i dekoltu dobrze sobie znaną. Od chwili kiedy połączymy wszystko na jedną żyłkę, nie da się tego już przymierzyć.




Przy dekolcie zdejmujemy tyle oczek ile mamy w planach – chodzi mi o dół dekoltu i tę prostą linię . W kolejnym rzędzie w miejscu zdjęcia oczek nabieramy na drut na nowo ok. 12 oczek . To właśnie te oczka będziemy później ciąć . W każdym następnym rzędzie przerabiamy je naprzemiennie kolorami jakimi właśnie pracujemy. Pamiętamy o wyrobieniu podcięcia dekoltu, czyli przerabiamy oczka razem tak jak zawsze i tak jak mamy w planach.

Moje podejrzenia, że oryginalny raglan jest nieco za krótki potwierdziło się, po przecięciu linii dekoltu. Żeby jego wykończenie tworzyło ładny półokrąg należy zakończyć raglan w przodach nieco poniżej kości obojczykowej. W opisie swetra tak właśnie jest – niestety linia raglana wychodzi za wówczas za krótka i „ ciągnie”. Ja, skupiłam się więc na tym, by miała 26-28 cm – tyle potrzebuję, by czuć się swobodnie i zapomniałam o wykończeniu dekoltu;) Teraz jest on nieco za długi , ale podetnę go i podszyje dokładnie tak samo jak każde cięcie w dzianinie.






Rozliczając sweter samodzielnie koniecznie trzeba zdecydować się, czy wzory mają powtarzać się symetrycznie i regularnie , czy też nie ( wiem, powtarzam,ale to ważne). Jeśli macie obawy jak odejmować i dodawać oczka do wzoru, zróbcie sobie model w Excelu – bardzo wygodne urządzenie. Pamiętajcie, że przerabiając dwa oczka razem musicie to zrobić zawsze nitką ( glównie chodzi o kolor) drugiego oczka- inaczej zgubicie wzór.

Sposobów na wrabianie wzorów jest tyle, ile dziewiarek. Najważniejsze to dojść do celu :)




Mój Autumn Rose wyszedł idealnie, prawdopodobnie duża w tym zasługa niebywale elastycznej wełny z KP. Wymaga jeszcze wykończeń i prania, ale to za chwilę. Jestem zachwycona jego kształtem. Trochę zagapiłam się z raglanem i „ scykorzyłam” przy rękawach – mogłyby być węższe, nie powinnam tam dodawać żadnych oczek – no ale…
Przy drugim się wyrówna :))

I zostanę przy tych 11 motywach głównych! Bardzo mi się podoba ten lekki nieporządek ;)